كه بديوان يارغو حاضر آيند رسمى كه معهودست « 1 » با او و نوكران او و كاتب يارغونامه جواب گويند تا در وجه مصالح خود صرف نموده بتمشيت اين « 2 » شغل اشتغال توانند « 3 » نمود « 4 » نوع دوم چون اقوام مغول را برحسب وضعى كه در قديم داشته‌اند قانونى معين بوده كه قضايا را ميان دو شخص بر ان موجب بقطع ( * ) مىرسانيده‌اند « 5 » و نمىگذاشته كه بر هيچ طرف حيف و تعدى و زور و زيادتى رود و « 6 » آن قانون را يارغونامه « 7 » نام نهاده و همچنانك اهل اسلام در اختلاف احكام ميان طوايف « 8 » انام « 9 » رجوع با شريعت شريفهء محمدى على شارعها افضل الصلوات و اكمل التحيات مىكنند رجوع اقوام مغول نيز در ( * ) قضايا با « 10 » يارغو « 11 » بوده و تا غايت بران و تيره استمرار و بران قانون استقرار مىنمايند و آن قاعده ايشان را « 12 » شرعى موكد و طريقى مسلوك است و جهت فصل احكام كى ميان امرا و طوايف مغولان اتفاق مىافتد رجوع با آن قانون كه « 13 » در استقامت طريق و رفع مخاصمت « 14 » و منازعت « 15 » معتقد فيه ايشان است از لوازم مىگردد بنابرين

--> ( 1 ) پ : معهود . ( 2 ) - آ ب : ان . ( 3 ) - آ ب ت : تواند ، ث : بتوانند . ( 4 ) ب : بود . ( * 5 ) پ : رسانيده مىايد . ( 6 ) پ : بر ( 7 ) - آ ب پ ت ج : حذف شده . ( 8 ) ت : حذف شده . ( 9 ) ت : ايام . ( * 10 ) ت : قضا ، پ : قضايا . ( 11 ) پ : يارغوا . ( 12 ) ت : قاعدهء - افزوده . ( 13 ) پ : كند . ( 14 ) ت : مخاصمات . ( 15 ) ت : منازعات .